Tijd voor een nieuw verhaal! Eigenlijk was het hier al veel langer tijd voor, maar het is er nu pas van gekomen. We hebben nog veel gezien & meegemaakt de laatste maand in Azie, en eigenlijk willen we allebei wel even verhaaltje typen. Daarom eerst een verhaal van Jaring & een paar dagen later Benny zijn indrukken van Azie.

Daarnaast ook een aantal nieuwe foto’s & nieuwe filmpjes (in de rechterkolom, naast dit verhaal staan allemaal ‘links’ waar op geklikt kan worden, voor filmpjes op youtube). Enn we hopen dat jullie het leuk vinden & een reactie achterlaten!

Jaring!

Daar reden we dan, trots als koningen, allebei op onze inmiddels vertrouwde russische motor over de grote snelweg rechtstreeks naar het hart van Ho Chi Minh City.
Iets wat in realiteit misschien minder glorieus was dan zoals ik het op dit moment laat klinken en waarschijnlijk zelfs minder dan dat ik had gehoopt. Want Ho Chi Minh is een chaos van roekeloos verkeer, uitlaatgassen en algemene disorientatie. Maar ik was er erg blij mee, blij met het feit dat we het hadden gehaald, zonder kleerscheuren, en in mijn achterhoofd het feit dat ik vanaf nu met recht mag zeggen; ik had een motor in Vietnam.

De dagen daarop volgend stonden in het teken van Ho Chi Minh City verkennen, motors verkopen & een hoop nieuwe mensen leren kennen. Ho Chi Minh is oke, niks mis mee, al waren we naar een week wel aan toe om weg te gaan.
We hebben een goedkope vlucht naar Bangkok gepakt. In Bangkok op een goede ochtend ook nog een oud collega van British American Tobacco opgezocht (Hallo Seijer!) En een goede vriendin van Benny wachtte op ons in het zuiden van Thailand dus zijn we na 2 dagen Bangkok naar het paradijselijke Koh Phangan gegaan, een eiland onderin Thailand. Hier zijn we een week gebleven. Met scooters het hele eiland afgereden, wat in ieder geval voor mij niet tot verwondingen heeft geleid. Veel genoten van het strand en de nachtelijke feesten die op het strand werden gegeven.

Na een week op het eiland kwam het idee om ook nog maar even in Maleisie te kijken. Met z’n vieren hebben we een bus gepakt naar George town, in het noorden van Maleisie.
Maleisie doet een beetje aan als Nederland, of beter nog zoals iemand zei; Maleisie weet nog niet helemaal zeker wat het nou is; Westers?, Aziatisch?, Indisch?. Een mix van een samenleving, toch wel erg leuk. Na een paar dagen wou Benny ook nog graag Indonesie zien, hij met de meiden naar Indonesie gegaan & ik ben op mezelf naar Kuala Lumpur gegaan.

Iets waar ik ook wel even aan toe om even op mezelf te zijn en ik had het erg leuk om in Maleisie rond te kijken.
Vooral mijn fluitspelende & trommelende, voor geld op straat(omdat al zijn geld gestolen was in Bangkok) Japanse kameraad; Yasuke, was leuk gezelschap. Als ik ooit nog eens naar Japan ga, heb ik daar nu ook al een plek om te slapen haha.

Na 3 dagen Benny weer teruggevonden op het vliegveld in Kuala Lumpur. Hierna volgden veeel uren wachten op het vliegveld en weinig slaap. We hadden een goedkope vlucht van Kuala Lumpur naar HongKong en na 9 uur wachten op het vliegveld in HongKong eindelijk ook onze vlucht die ons helemaal naar Auckland Nieuw Zeeland heeft gebracht. We zijn dus nu sinds 2 dagen goed aangekomen in Nieuw Zeeland! Maar hierover volgende keer meer.

Dat was in het algemeen het laatste gedeelte van onze reis in Azie. Daarnaast natuurlijk ook veel korte eh anekdotes meegemaakt; het hoogste kantoorgebouw in de wereld (petronas towers) beklommen, grotten met vleermuizen en apen gezien, mn hand in een stopcontact gestopt (ho!) motors verkocht (alhoewel niet zonder gelazer, maar wel voor een goede prijs), een winkelcentrum gezien zo groot dat er een heel pretpark in pastte (inclusief achtbaan!) veel gezwommen, bruin geworden & genoten van het mooie weer, insecten gegeten (kevers, mieren, sprinkhanen) haha & black moon party meegemaakt op het strand van Koh Phanang!

Terugblik!

Nu, na tweeeneenhalve maand Azie, veel verschillende landen, veel meegemaakt, en nog meer gezien, ben ik blij dat ik in dit deel van de wereld ben geweest. Leven in dit continent is op veel manieren gewoonweg anders. Het heeft ook zeker een indruk gemaakt. Waarden als respect, geloof en accepteren wat het leven je geeft, heersen.

Soms had ik het gevoel dat we door de tijd aan het reizen waren, op sommige plaatsen in de wereld is het leven gewoon veel simpeler terwijl een aantal honderd kilometer verderop steden zijn die zelfs nog voorlopen op wat we in Nederland gewend zijn. Op momenten ook confronterend, bijvoorbeeld mannen, zo oud als je bloedeigen vader, prullenbakken te zien doorzoeken op zoek naar restjes eten die mensen hebben weggegooid, anderen bedelend op straat, weer anderen achter de toonbank van een winkel diep verstopt in het winkelcentrum waar over het hele jaar genomen misschien niet meer dan een handjevol mensen iets kopen. Je vraagt je af hoe leuk hun leven is t.o.v. onze westerse standaard..

Toch ook veel vriendelijkheid, vindinrijkheid en over het algemeen trots meegemaakt. Op een zekere manier brengt dit het leven dat we in Nederland hebben in perspectief, we hebben het namelijk erg goed.

Tot slot ben ik er voor mezelf ook achtergekomen dat veel dingen die je van jezelf niet eens verwacht dat je die gaat doen, toch erg de moeite waard kunnen zijn. En daarna is het ook iets van jezelf. En alles is in de wereld ook mogelijk (In Cambodja is het zelfs mogelijk om met een rakettenwerper een koe op te blazen!! als je maar genoeg betaald..) Ik vind het ook leuk om te zien hoe mensen leven hier & ik probeer met veel inlevingsvermogen te begrijpen hoe mensen hier tegen hun leven aankijken.

Dat was het wel zo ongeveer!
Groetjes,

Jaring